De belangrijkste verandering voor generaals in de dop is de opsplitsing van legereenheden. Infanterie en cavalerie zijn niet langer algemene categorieën, maar worden expliciet onderverdeeld in lichte en zware varianten. Dit is geen cosmetische aanpassing; elke subcategorie krijgt een eigen rol op het slagveld en unieke upgrade-paden. Dit dwingt je om beter na te denken over de samenstelling van je legers op basis van het terrein en de tegenstander die je treft.
Logistiek wordt een veel grotere uitdaging in patch 1.2. De voedselconsumptie van legers is met maar liefst tien keer verhoogd, terwijl de logistieke afstand is teruggeschroefd van 50 naar 30. Dit betekent dat diepe invasies in vijandelijk gebied zonder goede bevoorrading simpelweg onmogelijk worden. De supply limits zijn strakker dan ooit, wat de nadruk legt op een zorgvuldige planning in plaats van het simpelweg 'stacken' van enorme legers.
Voor spelers die graag met vazallen werken, is er de nieuwe 'Siege Raider' stance. Hiermee geef je onderdanen de opdracht om zich te concentreren op het belegeren van forten in plaats van het opzoeken van directe confrontaties. Dit is een welkome toevoeging voor tactische coördinatie tijdens grootschalige oorlogen.
Buiten het slagveld introduceert Paradox het 'Movements' systeem. Dit vervangt de oude mechanismen voor zaken als de Reformatie en zorgt voor een meer natuurlijke, organische verspreiding van cultuur en religie vanuit de bevolking zelf. Samen met een verbeterde interface, inclusief een leger-template-systeem en een uitgebreider militair logboek, lijkt patch 1.2 de simulatie van Europa Universalis V naar een nieuw niveau van diepgang te tillen.
Soren